Daha gün ışığı görmeden
Bana görünmeden,
Yolunda
Her gün arar o sevgiyi
Mışıl mışıl, uykusunda

Sanma seni hatırlarım
Önce, sonra, görmediğinde
Sanma sana çok kızarım
Zaten odam hep dar geliyor bana
Sen benim olmasan da…

Yazı bitiren o ellerin
Seni sevenlerin koynunda
gördüm acılı resmini
Bana gülümsedi
Sonunda

Sanma seni hatırlarım
Önce, sonra, görmediğimde
Sanma sana çok kızarım
Zaten odam hep dar geliyor bana
Sen benim olmasan da…

Ya siz beni sevenler,
Unuttunuz sonunda
Bu “oteller kenti” nin
Diğer yakasında

Zaten odam hep dar geliyor bana.